Ίσως να μεγαλώνουμε και στην
κοινωνία που έχει τη μεγαλύτερη επιρροή πάνω μας.Τόσο καταλυτική, τόσο
υπερπροσταυτευτικά μητρική και τόσο ανοξύδωτη ώστε μέσα στις παράπλευρες και
υπερπληθείς δυνατότητες επιλογών να
έχουμε μηδαμινά θέλω και ογκώδη πρέπει καταχωρημένα μέσα μας από γεννησιμιού
μας.Δε ξέρω αν οι αρχαίοι ημών στοιχημάτισαν ποτέ ατενίζοντας με μειδίαμα το
μέλλον ότι η ελευθερία η ίδια όταν φτάνει στην υπέρτατη και κορεσμένη μορφή της
δημιουργεί φυλακές θεόρατα κλειστές.Δε ξέρω ακόμη ποιοι από εμάς τολμούν να
κοιτάξουν ως έχουν τα πράγματα και να αφεθούν στην απλότητα της υπάρξεώς
μας.Γιατί θέλει μεγάλο θράσος να κοιτάς τους ανθρώπους στα μάτια και να
ξεσκίζεις το περιτύλιγμα που φτιάχνουμε-φτιάχνετε-φτιάχνουν oι αρχές μας.Και ναι λοιπόν οι αρχές μας
οφείλουν πάνω απ’όλα να αφουγκράζονται το ήθος μας.Και το ήθος για να επιβιώσει
θέλει αγνά υλικά.Δε του φτάνουν προχειρότητες και ξεπουλημένοι εγωισμοί.Του
φτάνει η ειλικρίνια του πνεύματος που μας επέλεξε να μας φιλοξενήσει σ΄αυτήν
την ζωή.
Περισσότερα »
