του Δημήτρη Κωνσταντάκου

Η ανησυχία, το ξάφνιασμα, η διαφοροποίηση, η ανομοιογένεια, οι διαφορετικές αρχικές συνθήκες, ο μηχανισμός συνταιριασμού, η σύνθεση των μερών ενός συμπαγούς συνόλου. Έτσι θα περιέγραφε ο συγγραφέας τα διαφορετικά κομμάτια ενός δύσκολου παζλ και τη διαδικασία ένωσης τους. Θα κατέγραφε τα συναισθήματα του, ως αίτια και συνέπειες της δημιουργίας του. Γιατί έτσι έχει μάθει να τα διαχειρίζεται και να τα χαλιναγωγεί. Τα προσφέρει μέσα από φόρμες μελέτης, ενώ σέβεται την ιστορία τους, καταλήγοντας σε μια παράσταση διακριτή, διαφορετική και εγκεφαλική.

Ναι, καταφατικό και υποκλητικό ως προς το κοινό που συνδιαλέγεται , ισάξιο με το θαυμασμό που τον περιβάλλει, ισοδύναμο με την υποκριτική του ικανότητα. Ο άνθρωπος που μεταλαμπαδεύει την γνώση και μοιράζεται το φως της ξεπερνάει τα στενά όρια του χώρου και αντιλαλεί η φωνή του μέσα στον χρόνο.

Έτσι αντιμετωπίζεται μια παράσταση στα πλαίσια μια συνεχούς διαδικασίας αναδιαμόρφωσης και αναγέννησης. Αποκτά φυσική υπόσταση, λογαριάζοντας τον ανθρώπινο της χαρακτήρα, οδηγεί τους θεατές της σε κάθαρση, σε ηχηρούς και δυνατούς κρότους από παλαμάκια, που ολοκληρώνουν τη μέθεξη και τη συμμετοχή του σε αυτή την οπτική και ακουστική πανδαισία.

Για τον Γιώργο Κιμούλη, Κατράκειο Θέατρο, 2013, Μήδεια

http://theprismofreality.blogspot.gr/

Περισσότερα »

του Δημήτρη Κωνσταντάκου

 

Η ιστορία μέσα σε λίγες στιγμές συμπυκνώνεται. Διακρίνοντας το σημαντικό και το ασήμαντο. Σε ένα κύμα, ένα γεύμα, ένα παιγνίδι, ένα περίπατο. Διακριτός στον άξονα του χρόνου εσύ και ο τόπος στατικός.
 

Οι εποχές να περνούν γρήγορα μπροστά, το φθινοπωρινό πρωτοβρόχι, η χειμωνιάτικη παγωνιά, η ανοιξιάτικη αναγέννηση και η καλοκαιρινή ξενοιασιά. Ο κύκλος της ζωής, της φύσης, των ανθρωπίνων σχέσεων.
 

Η δύναμη, η ενέργεια, τα στοιχεία και η μεταξύ τους σχέση να ζωγραφίζουν το περιβάλλον τόσο πολύπλοκα όσο δεν μπορείς να το καταλάβεις. Σαν γνώση ορίων και οριοθέτησης της ατομικότητας, της αντοχής και της ελευθερίας.

Η Τέχνη και η Επιστήμη να υποκλίνονται στο θαύμα της ζωής και να υπηρετούν τις φυσικές ανάγκες της. Με ερευνητική διάθεση και οικονομία δυνάμεων, με νομική πειθαρχία και ορθά διαπαιδαγωγημένη ψυχή η ανθρώπινη δραστηριότητα να στήνει το πανηγύρι της, να χαίρεται και να λυπάται αναμένοντας και προχωρώντας την κοινωνική εξέλιξη.
 

 

http://theprismofreality.blogspot.gr/

Περισσότερα »

Μπορεί να βοηθήσει το διαδίκτυο;

του Δημήτρη Κωνσταντάκου

Παρατηρώντας λίγο παραπάνω κάποιες πραγματικότητες τότε γίνεται ευκολότερα κατανοητό ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο αλλαγών κοινωνικών και πολιτικών,σε ένα σοβαρό επαναπροσδιορισμό των αξιών και της ηθικής.Αφορμή στάθηκε ένα μικρό επενδυτικό σοκ στα μέσα του 2009 για τα μεγέθη της παγκόσμια οικονομίας που  όμως εξαπλώθηκε απρόσμενα γρήγορα και προξένησε τόσο μεγάλη ύφεση. 

Από τότε και ύστερα οι αναλύσεις και οι διαλέξεις από καθηγητές και ειδικούς αναλυτές για θέματα πολιτικής οικονομίας,υπαρκτού σοσιαλισμού,και φιλελεύθερου καπιταλισμού έγιναν πιο δημοφιλείς από ποτέ. Όμως πέρα από την υψηλή πολιτική σκέψη που τη βρίσκω  γοητευτική και ωραία η πραγματικότητα είναι περισσότερο σύνθετη από αυτή των ρητορικών λόγων.Οι αστάθμητοι παράγοντες και τα άγνωστα εμπειρικά δεδομένα προσδίδουν στο σύστημα περισσότερα από ένα σημεία αστάθειας και μη αποφυγής  συστημικών κραδασμών και δεν μπορούν επιπλέον να προβλεφθούν. Σε μια ανοικτή συζήτηση ο κος  Κωνσταντίνος Δασκαλάκης αναλύοντας τα αποτελέσματα των εργασιών του  και κάνοντας μια αναλογία υπολογιστικών και οικονομικών συστημάτων καταλήγει  να αποδεικνύει με μαθηματικό τρόπο ότι τα οικονομικά μοντέλα-συστήματα δεν φτάνουν στις πολυπόθητες ισορροπίες όπως δεν μπορεί και ένα υπολογιστικό σύστημα να φτάσει,γιατί δεν υπάρχει αλγόριθμος.

Το νέο τοπίο ξεπερνάει τα στενά γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδας και απλώνεται πιο πέρα από τα όρια της Ευρώπης ,και η προσωποποίηση του προβλήματος αποτελεί κατάφωρη αδικία για  ένα λαό,πόσο μάλιστα όταν η συμβολή του στον πολιτισμό,τις επιστήμες και τις τέχνες είναι αδιαπραγμάτευτη και αναμφίβολη . 

Από την άλλη το διαδίκτυο,με τις διάφορες πτυχές του,τα κοινωνικά δίκτυα,την αμεσότητα του ,δημιουργεί ένα περιβάλλον προβολής ,αναπαράστασης και προσομοίωσης της σύνθετης πραγματικότητας..Οι διαφορές,οι ομοιότητες,οι αστειότητες,οι υπερβολές,τα φαιδρά,τα αριστουργήματα,τα θαύματα,οι ηρωισμοί,οι κατακτήσεις,οι νίκες,οι ήττες,οι χαρές οι λύπες,οι μουσικές,η μέρα και η νύχτα,το καυτό και το ψυχρό,το βόρειο και το νότιο, όλα επιμελώς ατημέλητα, σε ένα αδάμαστο,πολύπλοκο και ακατέργαστο εργαλείο από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.Ζωντανά παραδείγματα και ευκαιρίες κατανόησης , αφομοίωσης της ιστορικής πραγματικότητας, και δημιουργίας, ευκαιρία αυτοκριτικής,αυτογνωσίας ,αξιολόγησης,  πρότασης, μέσα από την καθημερινή τριβή και την δυναμική επικοινωνία.

Περισσότερα »

Η αλληλεξάρτηση της ύπαρξης.

του Δημήτρη Κωνσταντάκου

Για φαντάσου την Ελένη,του Ομήρου ,την γυναίκα εκείνη που για χάρη της έγινε ο Τρωικός πόλεμος, πιο όμορφη από τις όμορφες ,πιο υπέροχη από τις υπέροχες, και όμως άπιαστη,εξαφανισμένη,άυλη,και από την άλλη σκέψου την Πηνελόπη,την γυναίκα  ηρωίδα,στην Οδύσσεια ,που περίμενε 20 χρόνια τον  άντρα της ,δίνοντας τη δική της μάχη στο σπίτι,αναδεικνύοντας την εσωτερική της ομορφιά και καθαρότητα,συγκεκριμένη και περιορισμένη χωρικά.Δυο διαφορετικές γυναικείες  μορφές  και περιγραφές αλλά ταυτόχρονα και συμπληρωματικές.

Για σκέψου την Λακωνική Σπάρτη της πρακτικότητας και των δοκιμασιών ,της πολεμικής εκπαίδευσης και της σκληρής διαπαιδαγώγησης και ανατροφής,αλλά και της ισότητας,και απέναντι της την Αθήνα του Περικλή,της Κλασσικής Παιδείας,της φιλοσοφίας , της επιστήμης των επιστημών και της τέχνης των τεχνών,της αρχιτεκτονικής και των μαθηματικών,αλλά και την Αθήνα των έντονων διακρίσεων,των δούλων και της περιορισμένης θέσης της γυναίκας.Δυο ακραίες μορφές πολιτισμών που συνυπήρχαν, όχι πάντα ειρηνικά(βλ. Πελοποννησιακό Πόλεμο),μια παράλληλη ανάπτυξη δύο διαφορετικών συμπάντων,που το τέλος του ενός ,ήταν η αρχή του άλλου.

Ναι,η απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση για τη δημιουργία,τη σύνθεση και την εξέλιξη,είναι η δημιουργία και η σύγκρουση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων τάσεων.Αλλά ταυτόχρονα και μια επαρκώς ολοκληρωμένη προσπάθεια οριοθέτησης ,ταυτοποίησης και τεκμηρίωσης της διαφορετικότητας και της εξέλιξης των πραγμάτων,των οντοτήτων και των οργανισμών.

Με μια αρχή και ένα τέλος,μια γραμμική σχέση μεταξύ δύο σημείων, ένα δίπολο που επεκτείνεται και μορφοποιείται.Ισχυρό και ασθενές ,διαρκές και στιγμιαίο,λογαριάζοντας το μηδέν με το άπειρο που λέει και ένας στίχος , παρατηρώντας το,στο κάθε σημείο,εξελίσσεται η ζωή.

Περισσότερα »

του Δημήτρη Κωνσταντάκου

Μια φορά και ένα καιρό,μια  φράση της μοναδικότητας,της σύμπτωσης και του παραμυθιού. Συγκεντρωμένη και περιεκτική στη αφετηρία όλων των αναμνήσεων μιας παιδικής ηλικίας.Αλλά και μια φράση παρελθοντική με γεύση νοσταλγική και άρωμα άλλης εποχής,που μάλλον έχει ξεθωριάσει,έχει γίνει πιο μουντή ,γκρίζα και ασπρόμαυρη με το πέρασμα των χρόνων.Γκρίζα σαν το χρώμα της μεγαλουπόλεως που ζούμε,το χρώμα των σπιτιών ,των πεζοδρομίων και των μεγάλων δρόμων,που μόνο σαν νυχτώνει γίνεται πιο ελκυστική και όμορφη,πιο προσιτή σε αυτούς που θέλουν να την αισθανθούν,να της μιλήσουν ή να της γράψουν,αλλά και λίγο πιο επικίνδυνη.

Περισσότερα »

Αν κατάλαβα καλά, η βασική επιλογή των νέων είναι περίπου σαφής: φυγή  προς χώρες βιοτικά ποιοτικότερες,με δυναμικότερες οικονομίες,λιγότερη ανεργία και περισσότερες ευκαιρίες.

Περισσότερα »

Ένα νέο πολιτικό τοπίο αρχίζει να διαμορφώνεται στην Ελλάδα,όχι τόσο ξεκάθαρο αλλά σίγουρα διαφορετικό και πολυκομματικό,και αυτό είναι μια πρόκληση για όλους,για εμάς που ψηφίσαμε , για αυτούς που εξελέγησαν.Μια πρόκληση  που έγκειται στο πώς θα διατηρηθεί η συνέχεια,η ενότητα και η συνοχή της κοινωνίας μας.

Περισσότερα »

Μια πρώτη ανάλυση των αποτελεσμάτων δείχνουν τις διαθέσεις του λαού για την επόμενη μέρα της χώρας,ακόμα και αν υπάρχει μια ποικιλία στις επιλογές.Ενός ευρωπαϊκού προσανατολισμού και μιας νέας παράτασης στην ήδη υπάρχουσα κατάσταση.

Περισσότερα »

Δεν είμαι αριστερός,δεν είμαι δεξιός,δεν είμαι κεντρώος.Είμαι όμως πολιτικό και κοινωνικό ον ,κατά Αριστοτέλη,με κριτική σκέψη και άποψη και τοποθετούμαι υπέρ της πολιτικής ενοποίησης για το μετριασμό των αρνητικών συνεπειών της κρίσης. Μιας κρίσης που ξεπερνά τα σύνορα της Ελλάδας και επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους και που για αντιμετωπιστεί χρειάζεται ενότητα καταρχήν.

Περισσότερα »

Καλησπέρα σας,

Είναι γνωστό ότι εμείς οι Έλληνες έχουμε συχνές επετείους για να γιορτάσουμε , είμαστε ένας λαός με ιστορία,και ο κάθε μήνας δίνει πολλές ευκαιρίες για να το θυμηθούμε.

Περισσότερα »

 Βαρέθηκα να είμαι στο ίδιο έργο θεατής,την πραγματικότητα να βλέπω και να ξέρω ότι όλο αυτό που εξελίσσεται είναι ένα καλοστημένο έργο με ανθρώπους που παίζουν ένα συγκεκριμένο ρόλο.Ανθρώπους στο νόμο του συμφέροντος υποταγμένους και της προσωπικής φιλοδοξίας σκλάβοι. Ναι,με κούρασε η επαναλαμβανόμενη και πλήρως προβλέψιμη ακολουθία της. Όσο αντοχή και αν έχω όμως δεν θα τη σπαταλήσω για  να την κρίνω.

Περισσότερα »

του Δημήτρη Κωνσταντάκου


Περασμένα μεσάνυχτα και τα λόγια έρχονται μόνα τους, λόγια που ήταν κάπου εκεί και απλά δεν τα άκουγες.Παραστάσεις που υπήρχαν και απλά δεν τις έβλεπες. Γιατί;

Ξέρεις τα Επτά Θαύματα του κόσμου; 

Μια κοπέλα είχε δώσει διαφορετική απάντηση∙

Περισσότερα »

του Δημήτρη Κωνσταντάκου

Κάποτε στην Ελλάδα,θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος της ταινίας με θέμα την χώρα μας,όταν αυτή ήταν ακόμη νέα και ανέμελη .Οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης φρόντιζαν να μεγαλώσει χωρίς να ανησυχεί για τον ανορθόδοξο τρόπο ανάπτυξης ,οικονομικής,πολιτικής και κοινωνικής ,και αν κάτι πήγαινε στραβά ,τότε θα ερχόταν η καλή νεράιδα και με το μαγικό ραβδί της θα κατάφερνε να τα αλλάξει όλα.

Περισσότερα »

του Δημήτρη Κωνσταντάκου (theprismofreality.blogspot.com)

Ο Σωκράτης πριν χιλιάδες χρόνια είχε πει ενώ ήταν δάσκαλος πως αισθανόταν και σκεφτόταν σαν μαθητής "γηράσκω αεί διδασκόμενος",ποτέ δεν του έφυγε η δίψα και η λαχτάρα για τη ζωή και η περιέργεια για να την καταλάβει.

Περισσότερα »

του Δημήτρη Κωνσταντάκου

Ντριν ντριν το τηλέφωνο χτύπησε.. -Παρακαλώ απάντησε ο άνθρωπος που βρισκόταν στο άλλο άκρο της γραμμής. Μια ιστορία ξεκίναγε...

Περισσότερα »